To pytanie postawione w temacie tegorocznych rekolekcji dla bierzmowanych z naszej Inspektorii dotyka samej istoty tego sakramentu. Czym jest dla nas bierzmowanie? Czy nie bywa czasem postrzegane jako pożegnanie z Kościołem…? A może stanowi dla nas pogłębienie relacji z Bogiem, którym powinno być?
Rekolekcje dla młodzieży z naszej Inspektorii, przygotowującej się do Sakramentu Bierzmowania odbyły się w dniach 20-21 lutego, w naszej oświęcimskiej placówce. Brały w nich udział grupy z Krakowa, Pogrzebienia, Rzeszowa i Oświęcimia. W organizacji tego wydarzenia pomogła młodzież z naszego oratorium. Ten czas refleksji stał się przestrzenią do zadawania trudnych pytań i szukania odpowiedzi w doświadczeniu własnej wiary.
W piątkowy wieczór, po rejestracji i oficjalnym rozpoczęciu rekolekcji, na uczestników czekała pierwsza konferencja, którą poprowadził Michał „Pax” Bukowski – dziennikarz, prezenter telewizyjny i członek zespołu „Muode Koty”. Opowiedział on o swoim doświadczeniu Boga, nawróceniu i zachęcił do walki o swoje zbawienie. Oprócz tego, na zachętę uczestnicy mogli usłyszeć kilka hip-hopowych utworów o tematyce chrześcijańskiej. Był to dobry start, który pozwolił młodym otworzyć się na kolejne godziny rekolekcji.
Następnym punktem programu była krótka pantomima, zaprezentowana przez młodzież z oświęcimskiego oratorium. Poruszała ona temat Bożej Opatrzności i walki o człowieka, który mierzy się w swoim życiu z trudnościami i pułapkami współczesnego świata – od toksycznej miłości, przez używki, po pogoń za pieniędzmi. Przesłanie tej niemej sztuki przypominało, że nawet w obliczu pokus i zagrożeń, warto otworzyć się na Boga, który nie opuszcza nas nawet w momencie, gdy wydaje nam się, że jesteśmy już na dnie, z którego nie da się powstać.
Kolejnym etapem spotkania była Adoracja Najświętszego Sakramentu w Sanktuarium Matki Bożej Wspomożenia Wiernych, z możliwością skorzystania ze spowiedzi. Oprócz pieśni, modlitwy w ciszy oraz refleksji nad fragmentem Pisma Świętego, kandydaci do bierzmowania mogli wysłuchać kolejnego świadectwa Michała „Pax” Bukowskiego. Chwile spędzone w sanktuarium sprzyjały wyciszeniu i odkrywaniu nowych perspektyw duchowych.
Na zakończenie tego dnia, na uczestników czekała krótka integracja poprowadzona przez wolontariuszy i animatorów oratorium. Pomimo zmęczenia, była okazją do nawiązania nowych znajomości i czasem wspólnego odpoczynku w formie zdrowej konkurencji.
Sobotni poranek, rozpoczęty modlitwami porannymi oraz śniadaniem, przyniósł kolejne możliwości do głębszego zastanowienia się nad swoją wiarą. Po posiłku rozpoczęła się konferencja, którą poprowadził ks. Michał Libor. Dotyczyła tym razem tematu Kościoła – tego czym jest, jak można zaangażować się w jego życie i jak poszukiwanie przez młodych ludzi prawdy w dzisiejszym świecie może się w tym przydać. W Kościele oprócz dojrzałej modlitwy starszych, jest przestrzeń dla entuzjazmu młodych pokoleń. „Kościół jest jak miasto, w którym trzeba znaleźć swoją dzielnicę” – podsumował kapłan, zachęcając do odnalezienia swojego miejsca we wspólnocie.
Po krótkiej przerwie rozpoczęła się konferencja z elementami warsztatu, „Duchowość vs elektronika”, poprowadzona przez pana Jakuba Piątkowskiego, który opowiedział o wykorzystaniu elektroniki do rozwijania swojej wiary. Okazuje się, że wykorzystanie Internetu, czy różnych aplikacji może pomóc nam nie tylko w pogłębianiu wiedzy na tematy religijne – o ile szukamy odpowiedzi na nasze pytania w odpowiednich źródłach – ale nawet w modlitwie. Odpowiedzialnie wykorzystywana elektronika nie musi być niebezpieczna – jeśli mądrze jej użyjemy, może być narzędziem prowadzącym do spotkania Boga i bliźnich w realu.
Mszy Świętej w intencji młodych przygotowujących się do bierzmowania, tego dnia przewodniczył inspektorialny delegat ds. duszpasterstwa młodzieży, ks. Franciszek Janyga, który wygłosił także kazanie, w którym nawiązał do tego czym jest bierzmowanie. Duch Święty, który umacnia w wierze i udziela swoich darów w sakramencie, jest obecny także na co dzień. To On sprawia, że zwykłe słowa, zwykłe zdania tworzą Słowo Boże – zwykłe wino i zwykły chleb stają się prawdziwą Krwią i Ciałem Jezusa, – zwykła formuła spowiedzi wypowiedziana szeptem przez kapłana świadczy o odpuszczeniu grzechów. W tej codziennej zwyczajności można odkryć niezwykłą moc Ducha Świętego, która przemienia życie każdego z nas.
Po zakończeniu rekolekcji każdy mógł poczuć, że zabiera ze sobą małą iskrę w sercu – iskrę, która może rozpalić prawdziwy żar żywej wiary i chęć bycia blisko Boga na co dzień. Młodzi wyszli z tego czasu nie tylko z nowymi doświadczeniami, ale i z inspiracją do nawracania się i pogłębiania swojej duchowości. Gdy jesteśmy blisko Boga, nawet zwykły dzień w szkole, czy w domu może nagle nabrać innego sensu, jeśli tylko pozwolimy tej iskrze zabłysnąć.
Tekst: Katarzyna Hałat
Zdjęcia: Daria Wołdzińska i Marysia Kempisty
