26 września 2026 roku zapisał się w historii Oświęcimia i tutejszej wspólnoty salezjańskiej jako dzień szczególny. W Sanktuarium Matki Bożej Wspomożenia Wiernych odbyła się uroczysta koronacja wizerunku Jezusa i Mati Bożej Wspomożenia Wiernych. Wydarzenie, na które Rodzina Salezjańska i wierni czekali 60 lat, zgromadziło licznych kapłanów, osoby konsekrowane, parafian, pielgrzymów oraz przedstawicieli wspólnot związanych z dziełem św. Jana Bosko. Był to dzień modlitwy, wdzięczności i zawierzenia – dzień, w którym historia oświęcimskiego sanktuarium spotkała się z wiarą tych, którzy już od wielu pokoleń przychodzą tutaj, aby powierzać Maryi swoje życie.
Uroczystości rozpoczęły się przed południem modlitewnym czuwaniem i możliwością skorzystania z sakramentu pokuty. Następnie wspólnota zgromadziła się na Eucharystii pod przewodnictwem biskupa bielsko-żywieckiego Romana Pindla. W koncelebrze uczestniczyło blisko 120 kapłanów, wśród nich salezjanie reprezentujący różne wspólnoty i inspektorie, duchowieństwo diecezjalne oraz duszpasterze związani z Oświęcimiem.
Koronacja była nie tylko uroczystym wydarzeniem liturgicznym, ale także zwieńczeniem długiej historii maryjnego kultu w tym miejscu. Salezjanie przybyli do Oświęcimia pod koniec XIX wieku. Z ich obecnością związana jest odbudowa dawnego kościoła dominikańskiego pw. Świętego Krzyża. W 1907 roku w odnowionej świątyni umieszczono obraz Matki Bożej Wspomożenia Wiernych, namalowany przez oświęcimskiego artystę Jana Szczęsnego Stankiewicza. Wizerunek był kopią obrazu czczonego w Turynie, w bazylice związanej z kultem Maryi Wspomożycielki, tak bliskim św. Janowi Bosko. Fundatorem obrazu był mieszkaniec Oświęcimia Ignacy Czerwik.
Przez kolejne dziesięciolecia przed obrazem modlili się mieszkańcy miasta, wychowankowie dzieł salezjańskich i pielgrzymi. Wokół wizerunku rozwijało się życie modlitewne, a świątynia stawała się coraz ważniejszym miejscem spotkania z Maryją i powierzania Jej ludzkich spraw. W 1997 roku kościół został konsekrowany, a następnie ustanowiono w nim sanktuarium Matki Bożej Wspomożenia Wiernych.
Historia koronacji sięga jeszcze czasów obchodów Milenium Chrztu Polski. Wówczas przygotowywano uroczystość związaną z ukoronowaniem oświęcimskiego wizerunku. Zamierzenia te nie zostały jednak zrealizowane, a przygotowane korony przez kolejne dziesięciolecia pozostawały przechowywane w Krakowie.
Po sześćdziesięciu latach powróciła myśl o koronacji. Przygotowania duchowe i organizacyjne rozpoczęły się jesienią 2025 roku. Wspólnota parafialna, salezjanie i Rodzina Salezjańska przez kolejny rok przygotowywali się do wydarzenia, które miało stać się nie tylko uroczystością dotyczącą samego obrazu, ale przede wszystkim czasem odnowienia wiary i zawierzenia Maryi.
Ze względu na ogromne rozmiary wizerunku – obraz ma ponad siedem metrów wysokości – techniczne nałożenie koron musiało odbyć się wcześniej. 21 września biskup Roman Pindel umieścił korony na skroniach Maryi oraz Jezusa, towarzyszył mu kustosz sanktuarium, ks. Łukasz Krysmalski SDB. Sam moment nałożenia koron został nagrany i następnie pokazany wiernym podczas uroczystości 26 września. Co istotne, pierwotne korony nie pasowały do wymiarów oświęcimskiego obrazu. Zostały więc przetopione i wykonane ponownie, tak aby mogły właściwie znaleźć się na wizerunku Maryi i Dzieciątka.
W homilii biskup Roman Pindel skierował uwagę wiernych ku Ewangelii o weselu w Kanie Galilejskiej. To właśnie tam Maryja zauważa ludzką potrzebę i zwraca się do Jezusa. W tym wydarzeniu można odnaleźć istotę Jej obecności jako Wspomożycielki – Tej, która dostrzega człowieka i prowadzi go ku Chrystusowi.
Biskup podkreślił również symbolikę oświęcimskiego wizerunku. Obecne wokół Maryi dwanaście gwiazd przypomina o Jej miejscu w tajemnicy Kościoła, natomiast sposób przedstawienia postaci pozwala odczytywać obraz jako znak drogi modlitwy człowieka do Boga oraz Bożej łaski przychodzącej do człowieka za pośrednictwem Maryi. Koronacja nie była więc jedynie zmianą wyglądu obrazu. Stała się znakiem wiary pokoleń, które przez lata przychodziły przed ten wizerunek, modliły się i powierzają swoje życie Maryi. Wezwał wiernych do tego, by korony nie zostały tylko na obrazie, ale by każdy z nas ukoronował Maryję w swoim sercu.
Jednym z ważnych momentów liturgii był akt związany z posługą kustosza sanktuarium. Ks. Łukasz Krysmalski złożył wobec biskupa przyrzeczenie troski o kult Matki Bożej Wspomożenia Wiernych oraz o tych, którzy będą przybywać do Oświęcimia jako pielgrzymi. Był to wymowny znak, że koronacja nie kończy pewnego etapu, ale rozpoczyna kolejny. Ukoronowany obraz pozostaje bowiem wezwaniem do dalszej modlitwy, troski o sanktuarium i otwartości na każdego, kto będzie szukał tutaj nadziei i spotkania z Bogiem.
Oświęcimskie sanktuarium od ponad wieku jest miejscem żywego kultu Maryi Wspomożenia Wiernych. Tradycja modlitwy rozwija się poprzez nowenny, comiesięczne czuwania, uroczystość odpustową, adorację Najświętszego Sakramentu oraz codzienną posługę w konfesjonale. Przy sanktuarium działają także wspólnoty i grupy modlitewne, między innymi Róże Różańcowe, chór „Auxilium” oraz ADMA – Stowarzyszenie Maryi Wspomożycielki.
W historii tego miejsca wierni dostrzegają wiele świadectw łask przypisywanych wstawiennictwu Maryi. Wśród nich wymienia się między innymi ocalenie świątyni podczas nalotu w 1944 roku, zachowanie szkoły salezjańskiej w czasach komunizmu, a także świadectwa uzdrowień, nawróceń i powołań do życia kapłańskiego oraz zakonnego.
Uroczystość zgromadziła nie tylko duchowieństwo. W sanktuarium obecni byli parafianie, pielgrzymi, przedstawiciele Rodziny Salezjańskiej, wychowankowie salezjańskich szkół, a także przedstawiciele różnych środowisk społecznych i religijnych.
Szczególną oprawę liturgii stanowił hymn koronacyjny przygotowany specjalnie na tę okazję i wykonany przez około sześćdziesięcioosobowy chór. Po zakończeniu Eucharystii Przełożony Inspektorii Krakowksiej, ks. Dariusz Bartocha SDB, odczytał list Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, pana dr. Karola Nawrockiego skierowany do uczestników uroczystości.
Po części liturgicznej przyszedł czas na integracyjne spotkanie i wspólne świętowanie. Na uczestników czekał poczęstunek, a wydarzenie zakończył koncert zespołu Arka Noego, który znają chyba wszyscy. Doskonałym dowodem na to były tłumy zgromadzone na Placu św. Jana Bosko, gdzie i starsi, i młodsi z jednakową dziecięcą radością, bawili się przy piosenkach, które towarzyszyły w rozwoju duchowym całych pokoleń.
26 września 2026 roku obraz Matki Bożej Wspomożenia Wiernych w Oświęcimiu otrzymał korony, ale dla wspólnoty sanktuarium najważniejsze pozostaje to, co korony oznaczają.
Są znakiem czci oddawanej Maryi i przypomnieniem Jej szczególnej roli w życiu Kościoła. Są także symbolem wiary wielu pokoleń salezjanów, parafian i pielgrzymów, którzy przez lata przychodzili przed oświęcimski wizerunek. Od tej pory ukoronowana Maryja i Jezus jeszcze wyraźniej przypominają wszystkim, którzy przekraczają próg sanktuarium, że każda modlitwa ma prowadzić ku Chrystusowi. To właśnie w Nim znajduje się źródło nadziei, a Maryja – wierna Wspomożycielka – nieustannie wskazuje drogę do Niego.
Tego dnia spojrzenia wszystkich kierowały się ku obrazowi, który od ponad wieku zajmuje szczególne miejsce w sercu oświęcimskiej wspólnoty. Maryja z Dzieciątkiem Jezus – Wspomożycielka, czczona przez kolejne pokolenia salezjanów, wychowanków i mieszkańców miasta – otrzymała korony będące widzialnym znakiem miłości i czci, jaką wierni otaczają Ją w tym miejscu. Oświęcimska koronacja nie zamyka jednak historii kultu. Jest kolejnym rozdziałem historii, którą tworzą modlitwa, zawierzenie i spotkanie człowieka z Bogiem. Wizerunek, przed którym od ponad wieku klękają kolejne pokolenia, pozostaje zaproszeniem, by także dzisiaj powierzać Maryi swoje rodziny, radości, cierpienia, pytania i nadzieje.
Maryjo, Wspomożycielko Wiernych, módl się za nami!
Fot. Małgorzata Latawiec
Czuwanie:
